Aktualności » Rury stalowe
Rury można podzielić ze względu na:
- przeznaczenie,
- sposób wytwarzania,
- kształt przekroju poprzecznego,
- jakość powierzchni,
- wykonanie końców rur,
- rodzaj stali, z której są wykonane,
- dokładność wykonania,
- zakres wymagań przy odbiorze.
Przeznaczenie rur jest bardzo szerokie; mogą być stosowane jako rury przewodowe do transportu różnych czynników, takich jak: woda zimna, woda ciepła, para wodna, gaz, sprężone powietrze, tlen, acetylen, oleje, emulsje itp. Mogą być również stosowane jako elementy konstrukcyjne w różnych gałęziach przemysłu.
Sposób wytwarzania rur jest uzależniony od ich przeznaczenia. Dla przykładu można podać, że do transportu czynników o wysokim ciśnieniu lub do transportu substancji agresywnych stosuje się rury stalowe bez szwu, w innych przypadkach - rury stalowe ze szwem.
Kształt przekroju poprzecznego jest związany z przeznaczeniem rury. W większości przypadków stosuje się rury o przekroju kołowym, lecz bywają też stosowane rury o przekroju eliptycznym, kwadratowym itp.
Jakość powierzchni jest uzależniona od przeznaczenia rury. Najczęściej stosuje się rury bez dodatkowej powierzchni ochronnej.
Wykonanie końców rur - najczęściej stosuje się rury z końcami gładkimi, ale wykonuje się również rury z końcami gwintowanymi.
Rodzaj stali, z której wykonane są rury, oraz dokładność wykonania rur wiążą się ściśle z ich przeznaczeniem. Na przykład rury wiertnicze są wykonywane z większą dokładnością niż rury konstrukcyjne.
Zakres wymagań przy odbiorze rur jest związany ściśle z ich przeznaczeniem. Dla wielu instalacji wymagane są rury z atestem hutniczym. W takim przypadku przy odbiorze należy żądać zaświadczenia, z jakiego materiału została wykonana rura i na jakie ciśnienie została wypróbowana. Dla instalacji o mniejszych wymaganiach wystarczy podanie zasadniczych danych: średnicy, ciśnienia nominalnego oraz rodzaju rury.
Średnice rur. Stosuje się następujące pojęcia: średnica nominalna i średnica rzeczywista.
Średnica nominalna d„ wyraża w milimetrach prześwit rury, tj. przybliżoną średnicę wewnętrzną rury. Służy ona do ustalania wymiarów wszystkich elementów instalacji, a więc: rur, kołnierzy, armatury, kształtek i wszelkiego rodzaju połączeń, dla których uzgodnienie wymiarów jest niezbędne, zwłaszcza przy masowej produkcji. Średnice nominalne wszelkich przewodów są znormalizowane. Wynoszą np.: 10, 15, 20, 25, 32, 40, 50, 65, 80, 100 mm.
Średnica rzeczywista d wyraża w milimetrach faktyczną średnicę rury, jaką odczytujemy dokonując pomiaru, np. suwmiarką. Zapis 76 x 3 oznacza średnicę rzeczywistą zewnętrzną rury 76 mm i grubość ścianki 3 mm. Średnica wewnętrzna w tym przypadku będzie wynosiła 70 mm.
Ciśnienie. Przy masowej produkcji różnych elementów instalacji, a więc rur, kołnierzy, armatury, złączek itp., należy podać, na jakie ciśnienie można zastosować dany element rurociągu, znając parametry przesyłanego czynnika. Rozróżnia się zatem ciśnienia: nominalne, robocze i próbne.
Ciśnienie nominalne pn jest to umowne ciśnienie przyjęte do oznaczania armatury i elementów rurociągów - na takie ciśnienie zakład wyprodukował dany element, rury, zawory itp.
Ciśnienie robocze prah jest to rzeczywiste ciśnienie przewodzonego czynnika. Ciśnienie robocze nie może być większe od ciśnienia nominalnego, może być natomiast mniejsze lub równe ciśnieniu nominalnemu.
Ciśnienie próbne ppr jest to hydrauliczne ciśnienie, jakiemu poddaje się armaturę i elementy rurociągów w celu sprawdzenia szczelności.