Aktualności » Otrzymywanie i właściwości miedzi

Miedź (Cu - od łacińskiego Cuprum) to pierwiastek chemiczny o licz­bie atomowej 29, metal o charakterystycznej czerwonozłotej barwie, ciężki (gęstość 8,96 g/cm³), kowalny, ciągliwy, o temperaturze top­nienia 1083 °C. Miedź jest obrabialna na zimno lub gorąco w tem­peraturze 700 "C. W stanie czystym rzadko występuje w przyrodzie. Najczęściej występuje ona w postaci związków chemicznych, głównie z tlenem, siarką oraz żelazem.

Do najważniejszych rud miedzi należą:

• kupryt Cu₂0, o średniej zawartości miedzi 88,82%,
• chalkozyn Cu₂S, o średniej zawartości miedzi 79,80%,
• chalkopiryt CuFeS₂, o średniej zawartości miedzi 34,64%.

W Polsce miedź występuje w rejonie Lubina, Sieroszowic i Złoto­ryi w ilościach liczących się w świecie. Wydobycie miedzi w Polsce wykazuje stały wzrost (tablica 3-1). Jest ona eksportowana do wielu krajów świata. W przeliczeniu na jednego mieszkańca w produkcji miedzi Polska zajmuje szóste miejsce w świecie.

Miedź otrzymujemy z rud, poddając je szeregowi procesów che­micznych w piecach szybowych; tym sposobem otrzymuje się tzw. miedź hutniczą, zawierającą ok. 99% miedzi. Czystą miedź o zawar­tości metalu 99,9% otrzymuje się za pomocą elektrolizy.

Czysta miedź jest stosowana głównie w elektrotechnice, jako materiał na przewody, a ponadto w przemyśle spożywczo-chemicznym.

Miedź jest również podstawowym składnikiem powszechnie sto­sowanych stopów, jak np.: mosiądzu, brązu i tombaku. Wszystkie związki miedzi są trujące.

• mapa strony
• złom
• stopki wahliwe